Programmeren en soft-skills

Programmeren is echt totaal iets anders dan focussen op teamsamenwerking en communicatie. Het ligt voor de hand om dat te denken, en mensen uit mijn omgeving vinden het dan ook bijzonder dat ik het roer zo om kan gooien en me op “totaal iets anders” kan richten.

Maar klopt dat eigenlijk wel? Want om eerlijk te zijn, komt alle inspiratie om mijn bedrijf op te richten voort uit mijn carrière als programmeur.

Bij programmeurs ligt de focus vaak op “hard skills”: code schrijven, databases optimaliseren, architecturen begrijpen. En ja, die vaardigheden zijn onmisbaar. Maar in de loop der jaren kwam ik erachter dat onderlinge communicatie en samenwerking misschien wel net zo belangrijk, zo niet belangrijker zijn.

Uiteindelijk ben je onderdeel van een team, en maak je de dingen die je maakt om bepaalde doelen te bereiken voor je organisatie. En dat is precies waar ik het in het verleden vaak mis heb zien gaan.

Misverstanden tussen teamleden die anders denken of anders gemotiveerd zijn, met frustraties, miscommunicatie of slechte beslissingen als gevolg. Meer dan eens betekende het zelfs dat iemand besloot een andere baan te zoeken. Jammer, want juist die verschillen hadden elkaar zó mooi kunnen aanvullen.

Of teams die maanden sleutelden aan een perfecte oplossing, terwijl de business eigenlijk gewoon een snel proefballonnetje wilde om een idee te testen.

En soms was er zelfs totale disconnectie: programmeurs die maanden bezig waren met noodzakelijk onderhoud, terwijl de directie niet begreep waarom er in die periode geen nieuwe features uitgerold konden worden. Iedereen had gelijk, maar niemand begreep elkaar.

Een junior programmeur weet een manier om een probleem op te lossen. Een medior weet de beste manier. Maar een goede senior bouwt de oplossing die past bij de doelen van de organisatie, kan zich inleven in de eindgebruiker die ermee gaat werken, en weet de sterke punten van zijn teamleden optimaal te benutten.

Daarom help ik nu teams om elkaar beter te begrijpen en effectiever samen te werken, en dat is volgens mij dus een stuk minder ver-van-mijn-bed dan je in eerste instantie zou denken.