Blog
22 september 2025
Sinds de start van mijn bedrijf hoor ik vaak: “Wat super goed!”. “Ongetwijfeld heel nuttig ook bij veel bedrijven, alleen bij ons is het niet nodig, want wij hebben geen problemen met de onderlinge samenwerking”.
Logisch dat mensen dat denken, en herkenbaar: Ik heb dat in het verleden ook vaak gedacht. Maar klopt het eigenlijk wel? Ik ben ervan overtuigd dat er meer kan spelen dan je denkt, ook als de samenwerking op het eerste gezicht gewoon prima lijkt te zijn. Iedereen begint enthousiast aan een nieuwe baan. Geen vuiltje aan de lucht. Maar als het werk niet aansluit bij hoe iemand is gedreven, gaat het langzaam energie kosten. Geleidelijk aan wat minder plezier en enthousiasme, dan steeds vaker “pff gelukkig is de week alweer doormidden” op woensdag.
Op het werk lijkt alles prima. Maar thuis aan de eettafel komen de frustraties nog wel eens voorbij: dat ene gesprek dat niet fijn ging. Die collega die je bloed onder je nagels vandaan haalt. Het gevoel dat je jezelf niet echt kunt zijn. Nou ja, nog twee dagen en dan is het weer weekend.
Op langere termijn liggen problemen als uitval of zelfs burn-out op de loer. Maar voor het zover komt, is de kans groot dat de persoon het bedrijf besluit te verlaten. Niet met veel vuurwerk, maar simpelweg met de boodschap dat er een uitdaging is gevonden die beter past. We wensen hem/haar veel succes, organiseren een afscheidsborrel en zetten een vacature uit. Maar eigenlijk hadden we dit kunnen voorkomen door eerder te kijken: past het werk nog wel bij wat iemand drijft?
Kortom: ook als alles gewoon goed lijkt te gaan, kan een drijfverenanalyse nog steeds zeer waardevolle inzichten opleveren. Je krijgt ermee te zien wat er onder water speelt, zodat je kansen kunt benutten en pro-actief problemen kunt voorkomen.
Hoe werkt dat bij jou op het werk? Zou het kunnen dat er bij jullie ook meer onder de oppervlakte speelt dan je misschien denkt? Of is het misschien herkenbaar uit vorige teams? Ik ben heel benieuwd om te horen wat jullie ervaringen hiermee zijn.