Blog
19 juni 2025
Een belangrijke reden waarom ik ervoor heb gekozen om met drijfverenanalyses te gaan werken, is omdat die mij in het verleden heel veel inzicht en zelfkennis hebben gegeven. Maar wat houdt dat concreet in, “inzicht en zelfkennis”?
In een serie van blogs, waarvan dit de eerste is, zal ik daarom praktijkvoorbeelden geven uit mijn eigen leven. Ik hoop dat de blogs duidelijk maken wat de analyse mij persoonlijk heeft gebracht, en waarom ik er nu dus zo enthousiast over ben.
In het verleden botste ik vaak met een collega die continu met nieuwe ideeën kwam en daarbij heel krachtig en standvastig overkwam. Hij wist precies wat we moesten doen, hoe, en het liefst zo snel mogelijk. Dat leidde tot frustraties - van beide kanten. Zelf vond ik het geen gezellige manier van communiceren, en bovendien zag ik niet in waarom er wéér iets op de schop moest.
Pas nadat we een drijfverenanalyse hadden gedaan en elkaars profiel zagen, viel het kwartje: we vonden simpelweg andere dingen belangrijk.
Ik hecht aan overleg, gezamenlijke besluitvorming, en stabiliteit. Als er iets moet veranderen, wil ik eerst de details kennen en zeker weten dat het goed doordacht is.
Mijn collega daarentegen wil dóór, meters maken, vooruitgang boeken. Niet treuzelen, maar stappen zetten. Daarin is geen goed of fout. Het zijn verschillende waarden - en juist die verschillen kunnen elkaar prachtig aanvullen. De een zorgt dat we niet stilstaan, maar doelen blijven halen. De ander zorgt dat ideeën stevig onderbouwd zijn, en dat het team meebeweegt omdat er draagvlak is. De een denkt in grote lijnen, de ander in details.
Sinds we dit van elkaar wisten, veranderde onze samenwerking compleet. We kregen er zelfs plezier in om met elkaar samen te werken. En als het af en toe toch weer mis dreigt te gaan? Dan zeg ik gewoon: “Hee joh, doe eens niet zo rood ;-)”. Omdat we weten wat dat betekent, kunnen we er dan samen om lachen.